Auburn Hills (29 september)

Gisteren speelde de band in Auburn Hills. Het was een krachtige show en Roger scheen geen last meer te te hebben van zijn schouder of allergie. Pete had wat problemen met zijn versterker – tegen het einde van de show had hij hem opgeblazen. "Eminence Front" was een puinhoop: Pete vergat enkele keren de tekst en miste een aantal cues.

Setlist:
I Can’t Explain
The Seeker
Anyway, Anyhow, Anywhere
Fragments
Who Are You
Behind Blue Eyes
Real Good Looking Boy
Sound Round
Pick up the Peace
Endless Wire
We Got a Hit
They Made My Dreams Come True
Mirror Door
Baba O’Riley
Eminence Front
Man in a Purple Dress
Mike Post Theme
You Better You Bet
My Generation / Cry if You Want
Won’t Get Fooled Again
Encore:
Pinball Wizard
Amazing Journey / Sparks
See Me, Feel Me
Tea and Theatre

Reacties van fans:
"Performance-wise, it was ferocious. Roger’s shoulder didn’t seem to be bothering him at all. Pete was just a demon tonight. The rest of the band was great. Pete blew out one of his Fender amps towards  the end of the show; he was frantically calling Alan to get it  replaced. One funny bit was when Pete explaimed, "WE’RE BACK IN PONTIAC!" The crowd forgave him though as Pontiac’s just down the road".
"Roger sounded like he was pretty much over whatever ailed him in Chicago. He didn’t really push his voice too hard and kept his vocal range a little lower tonight. "Eminence Front" was a total trainwreck tonight. Pete forgot pretty much most of the words, missed most of the cues, and by the end of the song, the whole band sounded lost!
"

Berichten in de media:
Detroit Free Press – "The Who remain gloriously defiant"
Northwest Herald – "Dull new tunes hamper Who’s blazing arena set"
Edmonton Journal – "Talkin about a generation’s musical memories"
Edmonton Journal – "Where were you when The Who came through?"
Oakland Press – "A new Who rocks the Palace"
Calgary Sun – "Figuring out who is Who"
Flint Journal – "You bet! Aging Who still rock!"

Advertenties

Attic Jam in Chicago

Gisteravond vond in het House of Blues in Chicago de tweede “Attic Jam” plaats. Het was niet erg druk, zo’n 600 mensen waren aanwezig (capaciteit is het dubbele).
Als eerste trad Simon Townshend op. Hij speelde o.a. “Girl In New York” en “The Way It Is“. Daarna trad Willie Mason op, een nieuwe jonge artiest. Tijdens het laatste nummer speelde Pete mee. Vervolgens was het de beurt aan Pete zelf. Hij speelde  “Greyhound Girl“, “Devil in Disguise“, “Blue, Red And Grey“, “Imagine A Man“, “Let’s See Action“, “Endless Wire” en “In the Ether“.

Daarna speelde Rachel een set, bestaande uit “Cigarettes & Housework“, de Eels’ cover “It’s A Motherfucker” en, met Pete, “Just Breathe“. Na een nummer van Mikey Cuthbert, volgde de band Rose Hill Drive. Na het vierde nummer zei de zanger: “I’d like to introduce Pete Townshend who is going to help us play this next song…….I don’t f**king believe I am standing here saying that“. Pete begon met “Young Man Blues” – en deze versie duurde ruim 10 minuten. Als afsluiter volgde “I’m One” met alle artiesten op het podium.

Reacties van aanwezigen:
Pete sort of stayed behind in the background playing with this young band. The guys in the band were pretty much in awe of being on a stage and playing with a legend. Then they all went into “Young Man Blues”!!!  Wow!!! This was an amazing version of Young Man Blues that went on into an extended jam that lasted for 15 minutes or so. Pete was showing these kids how it’s supposed to be done during this version of Young Man Blues. He was absolutely on fire and the guys from Rose Hill Drive seemed awe struck!!!
I think it was about a 10 minute jam with Pete and Rose Hill Drive’s lead guitarist trading back and forth one playing rhythm and one playing lead and so on back and forth…it was unbelieveable and incredibly tight. The place went nuts and I heard people saying this is magic and I can’t believe what I am hearing. To Pete’s credit he kept up with the youngsters and at one point was totally getting into it and started to get in his zone. These kids were smiling ear to ear playing with him and you could tell they would have done this all night. It was really special and this moment would have been totally lost in a large venue“.

Des Moines (26 september)

Gisteravond trad de band op in het Wells Fargo Center in Des Moines. De laatste keer dat de band hier speelde was in 1982.

Setlist:
I Can’t Explain
The Seeker
Anyway AnyhowAnywhere
Fragments
Who Are You
Behind Blue Eyes
Real Good LookingBoy
Sound Round
Pick Up The Peace
Endless Wire
We Got A Hit
TheyMade My Dream Come True
Mirror Door
Baba O’Riley
Eminence Front
ManIn A Purple Dress
Mike Post Theme
You Better You Bet
My Generation
Won’t Get Fooled Again
Encore:
Pinball Wizard
Amazing Journey / Sparks
See MeFeel Me
Tea And Theatre

Berichten in de media:
Des Moines Register – "The Who refuses to grow old"
Winnipeg Sun – "Who’s First.. And Last" (The Who in 1967 and 1976)

Chicago (25 september)

Gisteren speelde The Who in het United Center in Chicago. Nadat de schouder van Roger uit de kom vloog tijdens het concert in Baltimore, had Roger vanavond weer problemen. Na “You Better You Bet” klopte hij op zijn borst en meldde dat hij geen adem kreeg. Na een kort overleg met Pete verliet hij het podium. De lichten op het podium gingen uit. Na 5 minuten kwam Pete weer het podium op en zong  “My Generation” en een deel van “Bargain” en “Cry If You Want”.

Daarna kwam Roger weer terug, riep “Shit happens…I’m not dead yet!“, hetgeen hem een staande ovatie opleverde. De show ging daarna verder met “Won’t Get Fooled Again“. Roger verontschuldigde zich en zei dat het een allergische reactie was. Geruchten gaan dat er eerder tijdens de show een vechtpartij in het publiek was. Om het bloed op te ruimen werd een of ander chemisch goedje gebruikt. Waarschijnlijk kon Roger daar niet tegen.

Setlist:
I Can’t Explain
The Seeker
Anyway AnyhowAnywhere
Fragments
Who Are You
Behind Blue Eyes
Real Good Looking Boy
Sound Round
Pick Up The Peace
Endless Wire
We Got A Hit
They Made My Dream Come True
Mirror Door
Baba O’Riley
Eminence Front
Man In A Purple Dress
Mike Post Theme

You Better You Bet
— 5 minute break —
My Generation / Cry If You Want
Won’t Get Fooled Again
Encore:
Pinball Wizard
AmazingJourney / Sparks
See Me Feel Me
Tea And Theatre


Reacties van fans:

“Jeez man, looks like Rog’s having a heart attack or something, good thing only an allergic reaction. Probably to someone in the aud. Rare performance of Pete on vocal during MG, sweet. Busy Who-RF day for ya
Great show in Chicago.  Roger was in fine voice.  They played every new song that they’ve played so far. The mix was fantastic.  Zak and Pino were up where they should be
I believe they came out with the intention ofrocking Chi-town with every last ounce of energy in their rock-and-rollbones. I believe Pete to be a bit partial to Chicago (he mentioned awoman friend from Chicago in the audience that was pregnant with twins)and I think his energy was shared by all on stage. Roger sounded a bit raspy, but good.Obviously not hitting those high notes like others have reported

Berichten in de media:
Lumino Magazine – “Daltrey and Townshend bring their one two punch to the Windy City”

Chicago Tribune – “Where Who is now”
Earvolution – “An Old Boss Finds A New Management Style”

Daily Southtown – “Who concert leaves Daltrey breathless”

"Townshend had seksueel gefrustreerde oma"

Waar het bericht vandaan komt weet ik niet, maar Rocknieuws meldt dat Pete last had van een seksueel gefrustreerde oma – en wel die van hem zelf.

Townshend had seksueel gefrustreerde oma
The Who-zanger Pete Townshend heeft het als kind niet makkelijk gehad. Hij had te maken met een seksueel gefrustreerde oma! Zijn ouders dropten Pete bij haar als ze zelf moesten touren. “Ik heb jaren in een shock geleefd”, volgens de rocker.

Pete vervolgt: “Oma liep meestal naakt door het huis. Ze heeft zelfs een keer een buschauffeur de stuipen op het lijf gejaagd door haar lange regenjas te openen en haar verschrompelde lichaam te tonen”.

John in BassGuitar

Het Amerikaanse gitaarblad BassGuitar besteedt in haar nieuwste editie uitgebreid aandacht aan John.

JOHN ENTWISTLE
As the Who dig into their third world tour without The Ox, we pay tribute with a biography; a look at the new movie, An Ox’s Tale; a selective discography; and a tip of our hats to 4-string virtuoso Pino Palladino, who’s been filling in for Entwistle since 2002. PLUS: A look at the evolution of Entwistle’s gear, an in-depth style study,and a review of Warwick’s Entwistle-designed Buzzard bass

Baltimore (Pimlico) (23 september)

Gisteren speelde The Who een set van 80 minuten tijdens het Virgin Festival op de Pimlico Race Course in Baltimore. Roger had last van een versleten gewrichtsband in zijn schouder waardoor zijn schouder uit de kom raakte.

I saw during the show when it when it went out on him. Roger bent over and put his palm down flat on the base of Zaks drum kit trying to force it back in, then he tried stretching it across his chest. That is when it went dead on him and he just rested his arm across his chest,that is the most pain free position and he soildered through the rest of the show“. Pete’s assistent Nicola Joss meldt echter: “Roger is okay“.

Aangezien het een show op een festival was, waren de nieuwe nummers vrijwel allemaal uit de set verdwenen, met uitzondering van “Mike Post Theme“.

Setlist:
I Can’t Explain
The Seeker
Anyway Anyhow Anywhere
Who Are You
Behind Blue Eyes
Baba O’Riley
Mike Post Theme
Eminence Front
You Better You Bet
My Generation / Cry If You Want
Won’t Get Fooled Again
Encore:
Substitute
Pinball Wizard
Amazing Journey / Capt Walker / Sparks
See Me Feel Me

Berichten uit de media:
Washington Post – “In The Virgin Fest, A Bacchanal at the Starting Gate”
Baltimore Sun – “No blockbuster, but it still rocks”
Washington Times – “Rock n’Roll wins Pimlico”
USA Today – “Live from the Virgin Festival – Who = best band”

Chicago Sun-Times: “Riding nostalgia’s Magic Bus”

Fratellis: "Townshend 'a bit damaged'"

De Schotse band The Fratellis trad in de zomer op tijdens het T in the Park festival. The Who trad ook op. Blijkbaar heeft Pete niet zo’n goede indruk achtergelaten bij zanger Jon Fratelli. In een interview met de Daily Record deelt hij zijn ervaringen.

"[they say] the My Generation rocker is in danger oflosing the plot. "Barryis a big Who fan and asked for an autograph. He wouldn’t do it and hewouldn’t let him get a picture with his dad," Jon complained. "We werea bit pissed off.  Otherthan that Pete was nice enough. You could say he is a little bitdamaged. You don’t talk to him in a conventional way and you can’t havea normal conversation with him."The band met as The Who veteran and his girlfriend recorded an internet webcast backstage at T in the Park."He’sa little bit strange," Jon added. "We played a couple of songs with himand that’s as far as we got. Maybe in real life he is a nice guy."

Boek over "The Who Sell Out"

John Dougan, professor aan de Middle Tennessee State University. heeft een boek geschreven over het Who-album “Sell Out“. Het boek, getiteld “The Who Sell Out” verschijnt binnenkort als onderdeel van de serie “33 1/3”. Eerder schreef Dougan al een boek over het Stones-album “Exile On Main St.”.

Amazon
meldt: “Despite being so thoroughly rooted in late-60s Britain, Sell Out still sounds wonderful today. In this fascinating book, John Douganexplores the stories and the culture behind the making of the album, looking in particular at radio in Britain during the 1960s, and at the impact that “Swinging London” and its swirl of ideas had on the Who asa band