Happy New Year!

OliebollenZo, nog een paar uurtjes te gaan en dan zit 2007 er op. Een jaar vol interessante ontwikkelingen en gebeurtenissen op het gebied van The Who. Ik denk dat het hoogtepunt van dit jaar toch wel het concert in de Ahoy’ was en, voor een aantal van ons, de ontmoeting na afloop met Simon en Roger.

Vanaf deze plek, terwijl het vuurwerk al duchtig aan het knallen is, wil ik alle 120 vaste lezers van dit weblog (en ja, ook hen die nooit een reactie achterlaten mogen best eens hallo zeggen *grijns*) een te gek 2008 toe wensen. Leuk dat jullie elke dag de moeite nemen om even te kijken. Ik bedank diegenen die de moeite hebben genomen om mailtjes te sturen met nieuwsfeitjes.

Wat staat ons volgend jaar te wachten? Nieuwe tour? Nieuwe CD? Of wordt het een rustig Who-jaar? We zullen het zien. Deze weblog zal het weer op de voet gaan volgen.

Als je je afvraagt wat Pete vanavond doet – die speelt op een feestje met Joe Walsh, Eric Clapton en Ringo Starr. Clapton organiseert namelijk elk jaar een "non-alcoholisch" feest, aangezien genoemde muzikanten allemaal stevig aan de alcohol hebben gezeten.

Voorzichtig met het vuurwerk en de oliebollen vanavond (Sonja Bakker is mxc3xb3rgen pas weer belangrijk). Maak er wat moois van! Proost!

Beeldmateriaal van The Squadronaires

Zoals bekend speelde Pete’s vader Cliff Townshend in de jazz-band The Squadronaires. Op de website van British Pathe Ltd is filmmateriaal uit 1952 te downloaden van de band. Ook zijn er foto’s te zien van de band. Volgens de beschrijving bij de film had de band op 25 februari 1952 autopech. Toen ze zich realiseerden dat het repareren van de auto nog wel even kon duren, besloten ze een nummertje te spelen, "Riot In Rio".

Jason Bonham over The Who en Zak Starkey

JasonbonhamIn het tijdschrift "Modern Drummer" van deze maand staat een interview met Jason Bonham. Hij heeft het volgende over Zak Starkey en The Who te vertellen:

"Zak and I go way back to when he was eleven and I was ten.  I have pictures of us together when our dads used to hang out.  Last year I had the chance to see him play with The Who at the Hollywood Bowl, and it was fantastic to see him live.  He actually pissed me off really, and I was kind of bummed because he was really good.  And with The Who he had a great canvas to play chops because the music allowed the space.  I remember when I mentioned this to my sister, and she said, ‘You can’t have everyone’s chops, and you can’t have everyone’s gig!’  [Laughs.]  I remember opening up an issue of ‘Modern Drummer’ and seeing a full page Zildjian ad featuring Zak on the right side and a Ludwig ad featuring me on the left side.  So the first two pages featured Zak and me.  None of us knew way back when that the two sons would be playing drums in two of the biggest British bands ever!"

"Let My Love Open The Door" en films

In Glide Magazine is een artikel verschenen over het veelvuldig gebruik van Pete’s "Let My Love Open The Door" in films. Het nummer, oorspronkelijk van "Empty Glass" uit 1980, werd een grote hit voor Pete. Daarna dook het nummer, volgens het artikel geschreven kon worden door "any teenager with a single guitar lesson under his belt", op in films als "Look Who’s Talking", "Grosse Pointe Blank", "Mr Deeds", "Along Came Polly", "Jersey Girl", "Evan Almighty" en onlangs nog in "Dan In Real Life".

Kerstboodschap van Pete

Vergeet de Koningin en de Paus, hier is de kerstboodschap van Pete:

"Hope everyone visiting this site has a good New Year. The past couple of years have been good Who years. I have no idea what will happen next. I’m writing at the moment. Thanks for all your support to the band, and thanks too to those of you who bought our CD or tickets to our shows. Enjoy the short holiday coming up, hit the New Year running, and let’s try and achieve world peace, religious tolerance, political balance and ecological per-fection by next Tuesday, at the latest. If you have a God, may he bless you. If you don’t, no matter – I’ll pray for you musically"

"Happy Jack" goes hillbilly

12911909901_lgSouthern Culture on the Skids heeft op haar nieuwe CD "Countrypolitan Favourites" een cover van "Happy Jack" geplaatst. De band speelt naar eigen zeggen "trashabilly" en maakt er op het podium een waar feest van: "tearing up the stage, leaving behind nothing but a trail ofpudding, crushed KFC boxes, and endless broken hearts".

Een fragment van hun versie van "Happy Jack" is hier te beluisteren.

Led Zeppelin: "Het maakt bijna niks uit wie in The Who zit"

2_9450In een interview hebben leden van Led Zeppelin een beetje afgegeven op The Who. Jimmy Page meldt op de vraag of er enige competite was tussen de band, de Rolling Stones en The Who: "Well you couldn’t help but pay attention, but that was more from an informative, than competitive point of view
[starts coughing]. Because once you found out what other bands were doing you soon realised that Zeppelin were selling more records, more tickets and playing longer than anyone else. So, what competition?
"

John Paul Jones meldt over het samenspelen binnen Led Zeppelin: "Unlike a lot of other bands, Led Zeppelin weren’t song-based but performance-based. The Who are song-based; it almost doesn’t matter who played them, as we see now with them being only two original members. Whereas with Led Zeppelin, other people playing the songs doesn’t really translate that well"

Review "Amazing Journey" (Moviestuff)

Moviestuff bespreekt "Amazing Journey" uitgebreid op haar website. Conclusie:
"Het eindresultaat geeft een nauwkeurig beeld van wat zich allemaal heeft afgespeeld in de carrixc3xa8re van deze band. Niet alle details kunnen aan bod komen, maar er ontstaat absoluut een waardig overzicht. Er is niet alleen plaats voor de mooie momenten, maar ook voor strubbelingen en onenigheden. Zelfs de aantijgingen van vermeend kinderpornobezit van Townshend worden dapper genoeg niet vermeden. Je kunt er lang over doorpraten, maar feit is dat Amazing Journey: The Story Of The Who verplichte kost is voor rockliefhebbers en al helemaal voor liefhebbers van de band. Er is veel algemene informatie, maar zelfs de kenner leert nieuwe feitjes. Lachen, meeknikken, meezingen en zelfs een traantje wegpinken; een topdocumentaire over een topband"

Michel Kempes besteedt in zijn Platenkast aandacht aan de eerste gitaar die Pete Townshend kreeg, vandaag precies 51 jaar geleden. Hij kreeg de gitaar van zijn oma Emma Dennis. "My father was going to buy me a guitar for my 11-year-old Christmas, and he would have bought me a fabulous instrument. But what fucking happend is that she bought it!  She bought me a guitar like you see on the wall of a Spanish restaurant, a phony guitar. I was excited for a while, standing in front of the mirror, but I realised very quickly that I was never going to be able to play on that 3 quid Hyra guitar".

[Bron: Michel Kempes]

De betreffende gitaar werd overigens afgelopen jaar door Pete te koop aangeboden in zijn eBay-winkel.